Geschiedenis van illy
Liefde van vader op zoon |
|
|
Toen Francesco Illy, in 1933 in Triëst illycaffè oprichtte, wilde hij een droom verwezenlijken. Hij wilde namelijk de beste koffie ter wereld produceren en verkopen. In het verpakkingsmateriaal van toen verloor de koffie helaas in korte tijd kraak en smaak. Met een bezetenheid die alleen ingegeven kan worden door ware liefde, zocht en vond hij de oplossing: hij verpakte de koffie in blikken waarin de lucht, onder druk, vervangen werd door koolzuur. Door de koffie zo te verpakken (nog steeds een illy-patent!) kon en kan de koffie jarenlang goed blijven. Sterker nog: de koffie blijkt 'eenmaal op blik gebracht' zelfs nog te verbeteren! De methode om de koffie zo te verpakken bleek een voltreffer en sindsdien vinden de blikken van illy vanuit Triëst hun weg naar liefhebbers over de hele wereld. (Groot)vader Francesco werd opgevolgd door Ernesto (1925-2008), die op zijn beurt het roer heeft overgedragen aan zoon Andrea die net als zijn vader is afgestudeerd in de chemie en die net als zijn (groot)vader gedreven wordt door liefde voor het product. |
 |
Koffie, een woord, een hele wereld |
|
|
Koffie, koffie, koffie. En nog eens koffie: de plant, de bes, de boon, de gebrande melange…en tenslotte de drank. Eén woord waar een hele wereld achter schuil gaat. Een wereld die begint met twee verschillende plantensoorten van dezelfde familie, te weten de Coffea Arabica en de Coffea Canephora, beter bekend als de Arabica en Robusta. De Arabicabonen bevatten 1,1% tot 1,7% cafeïne, de Robusta 2% tot 4,5%. Beide soorten groeien in het tropische gebied tussen de noorder- en de zuiderkeerkring. De Arabica gedijt het beste op hoger gelegen hellingen (tussen de 900 en 2000 meter), is gevoeliger en vereist meer zorg dan de Robusta die, zoals de naam al aangeeft, beter is opgewassen tegen het tropisch klimaat en parasieten.Vandaar dat de Robusta in lager gelegen gebieden wordt verbouwd en, ook door de lagere arbeidskosten, aanzienlijk goedkoper is. Afgezien van de prijs zijn er ook smaakverschillen. De Arabicakoffie is veel aromatischer, zoeter, voller, ietsje zurig en vaak chocoladeachtig van smaak, met een lichtbruine crèmelaag die iets naar rood neigt en met een aangename licht bittere 'afdronk'. De Robustakoffie is daarentegen scherper, niet zo aromatisch, met een donkerbruine crèmelaag die naar grijs neigt en veel bitterder van smaak.
Illycaffè melangeert uitsluitend Arabica van de hoogstgelegen plantages. |
 |
Oogsten en behandelen |
|
| De tropen kennen niet zulke grote seizoenwisselingen als een gematigder klimaat. De bloei- en rijpingstijd van de koffieplant begint daar eigenlijk direct na iedere regenperiode. Daardoor zitten er bijna altijd zowel bessen als bloemen aan dezelfde plant. In Midden-Amerika, het Caraïbisch gebied, Ethiopië en Kenia worden de betere koffiesoorten geoogst volgens een methode die 'picking' wordt genoemd, waarbij de rijpe, gezonde bessen, herkenbaar aan hun helderrode kleur, één voor één met de hand worden geplukt. Na het pulpen en fermenteren van de bessen worden ze gewassen om de slijmachtige resten te verwijderen. Vervolgens worden de bonen, die in dit stadium nog omhuld zijn door hun leerachtige vruchtwand, de zogenaamde hoornschil, in de zon te drogen gelegd en na het drogen in balen verpakt in afwachting van het pellen. En zo ontstaat de zogenaamde crudo, klaar voor het branden. Koffie die op deze manier behandeld is noemen we 'gewassen' koffie. |
 |
| |
|
| In Brazilië waar handarbeid duurder is, is deze methode van oogsten en behandelen inmiddels onbetaalbaar geworden. De methode die men daar het meest gebruikt wordt is 'stripping' waarbij alle bessen, ongeacht of ze rijp zijn of niet, van de takken worden gerist. De bessen worden daarna een aantal dagen in de zon te drogen gelegd en vervolgens gepeld. Koffie die op deze manier is behandeld noemen we 'natuurlijk'. Omdat er bij deze methode ook onrijpe en overrijpe bonen in de oogst komen dienen de bonen nog te worden geselecteerd. Voor het uitsorteren van de rijpe bonen bestaan verschillende methodes. Toch is er maar één methode perfect en die is door illy ontwikkeld met het Engelse bedrijf Sortex. Langs elektronische weg worden letterlijk alle bonen op rijpheid gecontroleerd. Alleen de bonen die absoluut OK zijn komen in de melange terecht. Dat verklaart mede de constante kwaliteit van illy. De sorteermachines werken met een snelheid van 400 bonen per seconde. |
 |
|
|
